عاشقانه هايم مردند … عشقانه هايم چه مظلومانه جان سپردند …
شب است … ۲۰ دقيقه بيشتر از ساعت 11 نگذشته است … اما اي كاش به اين ساعت نميرسيد … چرا آنها قرباني شدند …
دوستتان دارم اي عاشقانه هاي فداكار … كه براي نجات جان من ، از جان گذشتيد !
هنوز هم که هنوز است عاشق ماهم
ولی بدون تو مهتاب را نمیخواهم
برای آمدنت گرچه راه کوتاه است
هنوز هم که هنوز است چشم در راهم
سلام... روز قشنگی است... دوستت دارم
چقدر عاشق این جملههای کوتاهم
هوای بودن یک عمر با تو را دارم
منی که دلخوش دیدارهای گهگاهم
برای گفتن یک حرف عاشقانه فقط
اسیر سختترین زخمهای جانکاهم
بدون تو همهء لحظهها در این فکرند
که تیغ را بگذارند بر گلوگاهم ...