عاشقانه هايم مردند … عشقانه هايم چه مظلومانه جان سپردند …

شب است … ۲۰  دقيقه بيشتر از ساعت 11 نگذشته است … اما اي كاش به اين ساعت نميرسيد … چرا آنها قرباني شدند …

هنوز هم که هنوز است عاشق ماهم
ولی بدون تو مهتاب را نمی‫خواهم

برای آمدنت گرچه راه کوتاه است
هنوز هم که هنوز است چشم در راهم

سلام... روز قشنگی است... دوستت دارم
چقدر عاشق این جمله‫های کوتاهم

هوای بودن یک عمر با تو را دارم
منی که دلخوش دیدارهای گه‫گاهم

برای گفتن یک حرف عاشقانه فقط
اسیر سخت‫ترین زخمهای جانکاهم

بدون تو همهء لحظه‫ها در این فکرند
که تیغ را بگذارند بر گلوگاهم ...

وای باران باران

شیشیه ی پنجره را خواهد شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست ...

میشه یکی به خدا بگه منو ببینه ؟